Zandzakken dijk die is blijven liggen

Zandzakken versus de Tubebarrier

Zandzakken een achterhaald systeem

Het gebruik van zandzakken is de oudste en meest bekende oplossing. Ze zijn goedkoop en in ruime mate beschikbaar. Het is al een eeuwenoud systeem wat eigenlijk niet meer in deze moderne tijd past. Er is al die tijd weinig veranderd aan de zandzak. Er zijn zandzakken van jute en van een kunststof vezel beschikbaar. De laatste is meestal wel 1 of 2 keer herbruikbaar maar jute vergaat al snel en is niet herbruikbaar.

Er zijn tegenwoordig mooie innovatieve alternatieven als de Tubebarrier op de markt. Deze zorgen ervoor dat de zandzakken in veel gevallen overbodig worden.

Het plaatsen van een zandzakken dijk brengt enorm veel gedoe met zich mee. Vaak is er de tijdsdruk maar ook het benodigde materieel op de juiste plaats zien te krijgen is een enorme uitdaging. Er zijn veel vrijwilligers nodig die de zakken willen vullen en op hun plek willen leggen. Er zijn duizenden zandzakken nodig om een dijkje van een halve meter hoog op te werpen over een lengte van 100 meter. En als dit op een lastig te bereiken locatie is waar transport moeilijk kan komen wordt het al met al een enorme uitdaging.

Waar niet iedereen bij stil staat is het weghalen van de zakken. Er zijn vaak wel genoeg vrijwilligers en het leger is er vaak ook bij om de zandzakken neer te leggen. Maar het weghalen… wie gaat dat doen? Zoals vermeld is in sommige gevallen de zand in de zandzak ook verontreinigd door overloop van riolering en overstroming van industriegebieden waar verontreinigd afval ligt opgeslagen. Dit zand wordt als verontreinigde grond bestempeld en is lang niet overal weer voor te hergebruiken. Dit kan een probleem zijn maar ook de hoge kosten die dit met zich meebrengt is een flinke hobbel in de begroting van de gemeente.